szczypać


szczypać
szczypać I {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk IIa, szczypaćpię, szczypaćpie, szczypaćany {{/stl_8}}– szczypnąć {{/stl_13}}{{stl_8}}dk IVa, szczypaćnę, szczypaćnie, szczypaćnij, szczypaćnął, szczypaćnęli, {{/stl_8}}uszczypać {{/stl_13}}{{stl_8}}dk IIa, {{/stl_8}}uszczypnąć {{/stl_13}}{{stl_8}}dk IVa {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'o ludziach: ściskać krótko i boleśnie czyjąś skórę palcami; o zwierzętach, owadach: ściskać dziobem, kleszczami': {{/stl_7}}{{stl_10}}Szczypać kogoś w policzek. Uszczypnąć boleśnie w palec. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'o zwierzętach: odcinać coś zębami, np. trawę, gałązki; skubać': {{/stl_7}}{{stl_10}}Koza szczypała trawę. Gęsi uszczypały trochę trawy. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}\ {{stl_20}}
{{/stl_20}}szczypać II {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. 3. os ndk IIa, szczypaćpie {{/stl_8}}{{stl_7}}'sprawiać charakterystyczny ból; piec, gryźć, kłuć': {{/stl_7}}{{stl_10}}Mróz szczypie w policzki. Dym szczypie w oczy. Jodyna szczypie zraniony naskórek. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • szczypać — ndk IX, szczypaćpię, szczypaćpiesz, szczyp, szczypaćał, szczypaćany rzad. szczypnąć dk Va, szczypaćnę, szczypaćniesz, szczypaćnij, szczypaćnął, szczypaćnęła, szczypaćnęli, szczypaćnięty, szczypaćnąwszy 1. «o ludziach: ściskać, zwykle krótko i… …   Słownik języka polskiego

  • szczypać się — I – szczypnąć się, uszczypać się, uszczypnąć się {{/stl 13}}{{stl 7}} szczypać siebie samego : {{/stl 7}}{{stl 10}}Szczypać się w policzek. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl 20}} {{stl 20}} {{/stl 20}}szczypać się II {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • szczypać się — Mieć wątpliwości lub skrupuły; być wstydliwym, zażenowanym, lub czuć się nieswojo Eng. To have doubts or scruples; to be bashful, embarrassed, or uncomfortable …   Słownik Polskiego slangu

  • szczypnąć — → szczypać …   Słownik języka polskiego

  • poszczypywać — ndk VIIIa, poszczypywaćpuję, poszczypywaćpujesz, poszczypywaćpuj, poszczypywaćywał, poszczypywaćywany 1. «szczypać od czasu do czasu, wielokrotnie; szczypać ukradkiem» Poszczypywać dziewczęta. przen. «sprawiać wrażenie czegoś kłującego, piekącego …   Słownik języka polskiego

  • Szczypta — Nom polonais de sens incertain, mais qui semble devoir être rattaché au verbe szczypac (= pincer), le nom szczypta désignant une pincée (de sel par exemple) …   Noms de famille

  • kąsać — ndk I, kąsaćam, kąsaćasz, kąsaćają, kąsaćaj, kąsaćał, kąsaćany «szarpać zębami, ciąć żądłem; gryźć» Pies kąsa. Komary kąsają. przen. a) «o mrozie, zimie, wietrze: szczypać, powodować ból» Dokuczał ludziom ostry, kąsający mróz. b) «dokuczać,… …   Słownik języka polskiego

  • podskubywać — ndk VIIIa, podskubywaćbuję, podskubywaćbujesz, podskubywaćbuj, podskubywaćywał, podskubywaćywany 1. forma ndk czas. podskubać (p.) 2. posp. «obmacywać, szczypać (dziewczynę, kobietę)» …   Słownik języka polskiego

  • skubać — ndk IX, skubaćbię, skubaćbiesz, skub, skubaćał, skubaćany skubnąć dk Va, skubaćnę, skubaćniesz, skubaćnij, skubaćnął, skubaćnęli, skubaćnięty, skubaćnąwszy 1. «chwytając coś lekko pociągać, szarpać, targać» Ze zdenerwowania skubał wąsy, brodę.… …   Słownik języka polskiego

  • smykać — ndk I, smykaćam, smykaćasz, smykaćają, smykaćaj, smykaćał, smykaćany smyknąć dk Va, smykaćnę, smykaćniesz, smykaćnij, smykaćnął, smykaćnęła, smykaćnęli, smykaćnięty, smykaćnąwszy 1. pot. «oskubywać, szczypać, rwać coś (zwykle kłosy, źdźbła,… …   Słownik języka polskiego